Caddebostan Kültür Merkezi Sanat Galerisi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Caddebostan Kültür Merkezi Sanat Galerisi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Ekim 2016 Cumartesi


Mebruke Tuncel, “Erguvanlarla Dört Mevsim”, 2016, Sumi-e ve Minyatür, 75x49 cm.
Mebruke Tuncel’s exhibition “1 Subject, 3 Techniques” under the theme of “Slices of Life” displays her works painted with three different techniques - pastel, miniature and sumi-e. The exhibition can be visited at Kadoköy Municipality Caddebostan Culture Center (CKM) (4th Floor Foyer) between October 22-31, 2016. The opening is on October 22, Saturday, at 3-6 pm.

Interview: Ümmühan Kazanç

Q: As a result of your thorough knowledge and training of art, you skillfully implement four different painting techniques - miniature, illumination, sumi-e and pastel. You interpret a similar theme with miniature, sumi-e and pastel techniques in your exhibition “1 Subject, 3 Techniques.” How did you think of this idea?

A: There was a time when I wanted to learn and try different painting techniques in addition  to my expertise in Traditional Turkish Arts. I took an interest in pastel and sumi-e techniques. Each of these methods greatly contributed to miniature, which is my main branch. I was very influenced by the difference of perspectives and ways of implementation of these three schools of painting. So I wanted to gather this in an exhibition and share it with art enthusiasts.

Q: The main theme of the exhibition “1 Subjects, 3 Techniques” is “Slices of Life.” Could you elaborate on that? What kind of paintings will the visitors see?

A: Not every person reacts the same way to the trials and tribulations of life. While some care take on a more elaborative approach to the same or similar life experiences, other can adopt a more superficial perspective. I wanted to symbolize these varied perspectives of life vis-a-vis three different methods of painting. That’s why the main theme of the exhibition is “Slices of Life.” The visitors will see paintings about the plant kingdom, cats of Istanbul, historic texture in ruins, and nature.

Mebruke Tuncel, “Hamdım, Piştim, Yandım”, 2013, Sumi-e, 40x30 cm.
Q: You modernize the classical miniature technique and reinterpret it. Also, sumi-e is a really interesting choice of method for Turkish Arts. Could you talk about it a bit? How did you learn about sumi-e?

A: Yes, during my undergraduate training, I started out with paper painting but carved out a modern style where I also make use of traditional techniques. Inspired by the textures of the papers I paint, I used the traditional miniature technique as the base for my miniature works. This was a modernized innovation in the field of miniature, as you said.
A traditional Japanese style of painting, sumi-e uses paper, ink and animal-hair brushes. It shares certain common elements with the art of miniature such as the materials, the floral stylization, and brushstrokes. But there’s an essential difference between the two: Miniature requires a slow and meticulous work while, in sumi-e, you have to see the object in detail and and transfer it onto paper with fast and accurate brushstrokes. Sumi-e doesn’t tolerate mistakes; you cannot erase it. I was impressed by the plainness and the positive/negative space ratio in sumi-e paintings; I was already a fan of simplicity in miniature designs. I really enjoyed the sumi-e exhibition by Aynur Küçükyalçın and her students I visited four years ago. That’s how I took up sumi-e.

Q: You paint on a special kind of paper. Could you tell us about it?

A: Yes, I use a type of paper called murakka for miniature paintings; it’s polished and painted with natural dyes. Murakka is glued with starch and strengthened with multiple layers. Then we glue naturally dyed, non-acidic papers on these, and polish it. After the sealing, the papers rest for at least six months before use. The naturally dyed paper creates a lovely texture and is a source of inspiration for my miniature designs. Sumi-e papers are made with special rice papers called “vashi.”

Mebruke Tuncel, “Meryem-Meltem”, 
1999, Minyatür, 19x33 cm.
Q: The historic shops behind the Suadiye Mosque have been restored and are back in service as the Artists’ Street. You continue to teach miniature and illumination, and work on your paintings at the Mebruke Tuncel Traditional Arts Workshop. It’s great that this street is dedicated to appreciating and making art. Could us tell us its story? How many workshops are located there?

A: There are nine workshops in our street. The mosque, which was built by Abdul Hamid II for Minister of Finance Reşad Paşa’s daughter, and the nine shops built to provide income for the mosque were repaired by the Kadıköy Municipality and put on lease for artists. It’s a lovely art street where you can find ceramic, glass, traditional arts, mosaic, sculpture, and painting workshops as well as a bookstore café.

Q: You started your education in art at the age of 34, and have had a very successful career since then. So in a way you exemplify that it’s never too late to learn art. Could you talk a bit about your academic background?

A: I never denied myself the pleasure of art by thinking it’s too late. To pursue my love for painting and art as a professional career, I started my undergraduate degree after my children were all grown up. At the age of 34, I enrolled in the Marmara University Fine Arts Faculty Traditional Turkish Handicrafts Illumination/Miniature Art Major department and graduated as the salutatorian. After I completed the undergraduate degree, I had to take two gap years before my graduate degree in order to better take care of my children’s education. Then, I enrolled in the Mimar Sinan Fine Arts University Social Sciences Institute Art History - Turkish and Islamic Arts Major and Traditional Arts - Illumination Major, and received my master’s degree.

Adres: Suadiye Camii Sanatçılar Sokağı, No:5 Suadiye-İstanbul
Tel: 0532 609 04 45

Mebruke Tuncel, “Sumi Zambak”, 
2015, Sumi-e, 31.5x47.5 cm.
She lives and works in Istanbul, Turkey.

1957    She has borned in Eregli/Konya/Turkey
1995    She graduated from Marmara University Faculty of Fine Arts Traditional Turkish Handicrafts Illumination-Miniature Department with the secondary degree.
2000-2002      She gave Master dissertation on “Baroque-Rococo style of Illumination in the Ottoman period (18.-19. Century)” at Mimar Sinan University Traditional Turkish Handicrafts Department.
2001-2003      She gave her second Master dissertation on “17th century Ottoman Quran Illumination Design” at Mimar Sinan University History of Art Department Islamic Studies Programme
1998-2003      She studied Miniature with Yakup Cem.
2009-2013      She studied Pastel Painting with Javad Soleimanpour.
2013 onwards - She studies Sumi-e with Aynur Küçükyalçın’dan at Japan Art Center.

The artist, who taught at the University of Sakarya in miniature, now continues to work and private lessons in Mebruke Tuncel Traditional Arts Workshop located in the Suadiye Mosque Artists Street.

2016    ArtTurkey Japan, Machida City Museum of Graphic Arts, Machida / Japan
2016    Japan Art Center, Istanbul / Turkey
2015    Nittoten, General Consulate of Japan's Old Office Building, Istanbul / Turkey
2013    General Consulate of Japan's Old Office Building, Istanbul / Turkey
2013    İKEV Foundation Building Gallery, Istanbul / Turkey
2012    Seven Art Gallery, Istanbul / Turkey
2003    Sakarya University, Adapazarı / Turkey
2001    Yıldız Palace Silahhane, Istanbul / Turkey
2001    Cemal Reşit Rey Exhibition Hall, Istanbul / Turkey
2000    Cemal Reşit Rey Exhibition Hall, Istanbul / Turkey
1999    Ebristan Art House, Istanbul / Turkey
1995    Yıldız Sarayı IRCICA, Istanbul / Turkey
1995    Marmara University Faculty of Fine Arts, Istanbul / Turkey
1985    Caddebostan Art Center 

Mebruke Tuncel, “Beyaz Zambak”, 
2015, pastel, 48x63 cm.


Mebruke Tuncel’in “1 KONU 3 TEKNİK” isimli, ana teması “Yaşamdan Kesitler” olan, Pastel, Minyatür ve Sumi-e gibi üç farklı tekniğini kullanarak yorumladığı çalışmalarından oluşan sergisi, 22-31 Ekim 2016 tarihleri arasında Kadıköy Belediyesi Caddebostan Kültür Merkezi (CKM) 4. Kat Fuaye Alanı’nda görülebilir. Açılış 22 Ekim, Cumartesi, saat 15.00-18.00 saatleri arasında.

Röportaj: Ümmühan Kazanç

Ü.K.- Sayın Mebruke Tuncel yoğun sanat eğitiminizin sonucu olarak dört farklı resim tekniği olan Minyatür, Tezhip, Sumi-e ve Pastel’i çalışmalarınızda ustaca kullanıyorsunuz. “1 KONU 3 TEKNİK” isimli serginizde benzer bir temayı Minyatür, Sumi-e ve Pastel tekniklerini kullanarak yorumluyorsunuz. Böyle bir sergi açma fikri nasıl doğdu?
M.T.- Uzmanlaştığım Geleneksel Türk Sanatlarına ek olarak farklı resim teknikleri öğrenmek ve denemek istediğim bir süreç oldu. Bu süreçte Pastel ve Sumi-e tekniklerine yöneldim. Her teknik, esas branşım olan Minyatüre büyük katkı sağladı. Bu üç resim dalının, aynı konuya olan farklı bakış açıları ve kendilerine özgü farklı uygulanış biçimleri beni çok etkiledi. Bunu bir sergiyle toparlayarak sanatseverlerle paylaşmak istedim.

Ü.K.- “1 KONU 3 TEKNİK” isimli serginizin ana teması “Yaşamdan Kesitler”. Serginizin ana temasını biraz anlatabilir misiniz? Sergide izleyiciler, hangi konulardaki resimleri görecek?
M.T.- Her gün tanık olduğumuz, tatlısıyla acısıyla başımızdan geçen olaylara karşı her insanın reaksiyonu, bakış açısı aynı olmuyor. Kimisi aynı ya da benzer hayat deneyimlerine daha detaycı yaklaşırken, kimisi de daha yüzeysel bakabiliyor. Yaşamın bu farklı bakış açılarını, bu üç farklı resim dalıyla simgeleştirmek istedim. Bu sebeple serginin ana teması ‘Yaşamdan Kesitler’ olarak belirledim. Sergide sanatseverler bitkiler dünyası, İstanbul kedileri, tahribata uğrayan tarihi dokular ve doğa gibi konuları bulacaklar.

Mebruke Tuncel, “Önde Zeytin Ağaçları Akasında Yar, Yıl 2016”, Minyatür, 46x52 cm.; “Altın Tapınak”, 2016, Sumi-e, 30x40 cm.; “Selçuklu Rüzgarı”, 2016, Minyatür, 50x70 cm.
Ü.K.- Klasik Minyatür tekniğini modernize ederek kendi yorumunuzu katıyorsunuz değil mi? Bir de Sumi-e Türk Sanatı için oldukça sıra dışı. Bu tekniği anlatabilir misiniz? Siz nasıl tanıştınız?
M.T.- Evet, Lisans eğitimim sırasında kağıt boyama ile başlayan, ancak geleneksel tekniklerden de ödün vermediğim modern bir tarzım oluştu. Boyadığım kağıtların yüzeyindeki dokulardan ilham alarak ve geleneksel Minyatür tekniklerini de kullanarak Minyatür çalışmalarımın temalarını oluşturdum; bu da Minyatür alanında sizin modernize etmek olarak tanımladığınız bir yeniliğin doğmasını sağladı.
Japon geleneksel resim sanatı olan Sumi-e; kağıt, mürekkep ve hayvan kıllarından yapılan fırçalar ile yapılıyor. Malzeme, bitkiler dünyasındaki üsluplaşma ve fırça vuruşları olarak Minyatür sanatı ile ortak yönleri bulunmakta. Ortak özelliklerinin yanı sıra ayrıldıkları çok önemli bir nokta da Minyatürde ne kadar çok yavaş ve titizlikle çalışmak gerekiyorsa, Sumi-e’de de baktığını detaylı bir şekilde anında görme ve hızlı bir şekilde gördüğünü, doğru fırça darbeleriyle kağıda geçirmek çok önemli. Sumi-e’de hataya yer yoktur; silemezsiniz. Sumi-e desen tasarımlarındaki sadelik, boşluk-doluluk oranı beni çok etkiledi ve öncesinde çalıştığım Minyatür tasarımlarımda aynı bu sadelikten yanaydım. Dört sene önce gitmiş olduğum Aynu Küçükyalçın ve öğrencilerinin Sumi-e sergisinden çok etkilendim ve Sumi-e’ye başladım.

Ü.K.- Resim çalışmalarınızı özel kağıtlar üzerine yapıyorsunuz. Bu resim kağıtlarının özellikleri hakkında bilgi alabilir miyiz?
M.T.- Evet, özellikle Minyatür çalışmalarımı doğal boyalarla boyanmış ve aharlanmış murakkalar üzerine yapıyorum. Murakka, nişasta ile yapıştırılmış ve kat kat kuvvetlendirilmiş kağıda denir. Bunu üzerine doğal boyalarla boyanmış, asitsiz kağıtları yapıştırıyor ve aharlıyoruz. Mühreleme işleminden sonra da kağıtlar en az altı aylık bir dinlenme işleminden sonra kullanıma hazır oluyorlar. Doğal boyama işlemi ile kağıdın üzerinde oluşan doğal dokular, Minyatür tasarımlarımın konularını belirlemede ilham veriyor.
Sumi-e kağıtları ise Vashi dediğimiz özel pirinç kağıtları üzerine yapılıyor.

Mebruke Tuncel, “Kışta Dans”, 2016, Minyatür, 33.5x49 cm.

Ü.K.- Şu anda Suadiye Camii’nin arka sokağında bulunan tarihi dükkanlar, restore edilerek Sanatçılar Sokağı olarak hizmet vermeye başladı. Siz de burada bulunan Mebruke Tuncel Geleneksel Sanatlar Atölyesi’nde Minyatür, Tezhip dersleri veriyorsunuz ve resim çalışmalarınıza devam ediyorsunuz. Bu sokağın sanat için hizmet vermesi çok güzel. Bu sokağın hikayesini sizden dinleyebilir miyiz? Kaç atölye var?
M.T.- Sokağımızda dokuz tane sanat atölyesi var. II. Abdülhamid’in Maliye Bakanı Reşad Paşa’nın kızı için yaptırdığı camii ve camiiye gelir sağlaması için yaptırılmış dokuz adet dükkan, Kadıköy Belediyesi tarafından onarılarak sanatçılara kiralandı. Seramik, cam, geleneksel sanatlar, mozaik, heykel, resim gibi atölyelerle birlikte kitap-cafe’si de bulunan şirin bir sanat sokağımız var artık.

Ü.K.- Mebruke Hanım siz 34 yaşında sanat eğitimi almaya başlamışsınız. Sonrasında da çok başarılı bir süreç geçirmişsiniz. Yani ‘sanat öğrenmenin yaşı yok’ diyorsunuz. Biraz sanat eğitiminiz hakkında bilgi alabilir miyiz?
M.T.- Hiçbir zaman “bu yaşta olmaz” diye kendimi sanattan koparmadım; resme ve sanata olan aşkımı, profesyonel olarak bir kariyer sürdürebilmek için çocuklarımı büyüttükten sonra lisans eğitimime başladım. 34 yaşımda Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Geleneksel Türk El Sanatları-Tezhip/Minyatür Ana Sanat dalı bölümüne girdim ve bölümümden ikinci olarak mezun oldum. Lisans eğitimimi tamamladıktan sonra çocuklarımın eğitimi ile yakından ilgilenmek üzere zorunlu olarak lisans eğitimim ile yüksek lisans eğitimim arasında 2 sene ara verdim. Sonra Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Sanat Tarihi-Türk İslam Sanatları Ana Sanat Dalı ve Geleneksel Sanatlar Tezhip Ana Sanat Dalı’nda Master derecelerimi tamamladım.

Adres: Suadiye Camii Sanatçılar Sokağı, No:5 Suadiye-İstanbul
Tel: 0532 609 04 45

Mebruke Tuncel atölyesinde.
1995 yılında Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Geleneksel Türk El Sanatları Ana Sanat Dalı Tezhip-Minyatür bölümünde lisans eğitimini ikincilikle tamamladı.
2000-2002 yılları arasında Mimar Sinan Üniversitesi Geleneksel Türk El Sanatları Bölümünde “Osmanlı Dönemi Tezhip Sanatında Barok-Rokoko Üslubu (18.-19. Yüzyıl)” konulu yüksek lisans tezini verdi.
2001-2003 yılları arasında Mimar Sinan Üniversitesi Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı Türk İslam Sanatları Programında “17. Yüzyıl Osmanlı Kuran-ı Kerim Tezhip Tasarımları” konusunda ikinci yüksek lisansını tamamladı.
1998-2003 yılları arasında Yakup Cem’den minyatür dersleri aldı.
2009-2013 yılları arasında Javad Soleimanpour’dan pastel dersleri aldı.
2013 yılından buyana Kadıköy Japon Sanat Merkezi’nde Aynur Küçükyalçın’dan sumi-e dersleri almaktadır.
Sakarya Üniversitesi’nde minyatür dersleri vermiş olan sanatçı, Suadiye Camii Sanatçılar Sokağı’nda bulunan Mebruke Tuncel Geleneksel Sanatlar Atölyesi’nde özel derslerine ve çalışmalarına devam etmektedir.

2016    ArtTurkey Japan, Machida City Museum of Graphic Arts, Machida / Japan
2016    Japon Sanat Merkezi, İstanbul
2015    Nittoten, Japonya Başkonsolosluğu Eski Ofis Binası, İstanbul
2013    Japonya Başkonsolosluğu Eski Ofis Binası, İstanbul
2013    İKEV Vakıf Binası Galerisi, İstanbul
2012    Seven Sanat Galerisi, İstanbul
2003    Sakarya Üniversitesi, Adapazarı
2001    Yıldız Sarayı Silahhane, İstanbul
2001    Cemal Reşit Rey Sergi Salonu, İstanbul
2000    Cemal Reşit Rey Sergi Salonu, İstanbul
1999    Ebristan Sanat Evi, İstanbul
1995    Yıldız Sarayı IRCICA, İstanbul
1995    Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, İstanbul
1985    Caddebostan Sanat Merkezi

26 Şubat 2014 Çarşamba


İnternet giderek yaygınlaşırken Facebook, Twitter, Instagram vs gibi sosyal ağlar da sanatçıların, kendilerini ifade edebilecekleri yeni bir alan oluşturdu. Gürbüz Doğan Ekşioğlu, özellikle son iki yılda, sadece sosyal ağlarda paylaşmak amacıyla, mevsimler, insan, hayvan hakları, doğayı koruma, özel günler, ekonomik, politik ve sosyal olaylara ilişkin yaptığı çizimleri, sosyal ağlar üzerinden sanatseverlerle buluşturdu. Sanatçı bu kapsamda çizmiş olduğu çalışmalarının tamamını 24 Mart 2014 tarihine kadar Caddebostan Kültür Merkezi Sanat Galerisi’nde sergiliyor.
“Çizgi-de@GürbüzDoğanEkşioğlu” isimli sergide, ülkemizin sayılı illüstratörlerinden Ekşioğlu’nun, özellikle son dönemlerde Türkiye’nin sosyal ve siyasal bir dönemece girmesine neden olan “Gezi Parkı” olaylarını, “17 Aralık” göz altılarını kıvrak zekası, usta kalemi ve üstün yorumuyla anlattığı çizimlerini izleyerek tarihi bir ana şahit olabilirsiniz. 


Ü.K.- Sayın Ekşioğlu, “Gezi Parkı” ve “17 Aralık” olayları döneminde Facebook ve Twitter üzerinden paylaştığınız çizimleri en başından bu yana takip ediyordum ve “keşke Gürbüz Bey bu çalışmalarını bir sergide bir araya getirse” diye içimden geçiriyordum. Ve bu dileğim gerçek oldu. Yakın tarihimizi yeniden sizin gözünüzden ve kaleminizden okumamızı sağlayan bu anlam yüklü, birçok katmandan oluşan çalışmalarınız hakkında siz neler söyleyeceksiniz?
G.D.E.- Facebook sayfamda herkes gibi kendi işlerimi kullanıyordum, bazen de o gün olan önemli bir gün veya olayla ilgili iş yapıp paylaşırken bu tarzım her geçen gün arttı. 2013 yılında neredeyse 200’ün üzerinde iş yapmışım, gelen teklif üzerine işlerimi sergileme fırsatı oluştu.

Ü.K.- Ülkemiz bir illüstratör için bitmek tükenmez bir elmas kaynağı gibi değil mi? Neredeyse bırakın günleri, dakikalar içinde gündem değişebiliyor. Yaşanan siyasi ve sosyal olayların birçoğunun acı sonuçları olsa da bunları mizah ile harmanlayarak yorumlarken neler hissediyorsunuz? Çalışmalarınızda mizah, eleştiri, zıtlar müthiş bir denge içinde. Bazen ağlatacak kadar içimize işleyen, bazen kahkahalar attıracak kadar espri dolu. Siz bunu “kara mizah” olarak tanımlıyorsunuz. Bu dengeyi kurmayı nasıl başarıyorsunuz?
G.D.E.- Yaptıklarım arasında afiş üslubunda, güncel sanata ilişkin çözümlemeler, karikatür ve illüstrasyon tarzında yaptığım işlerim de var, bunları illüstratör olarak değil de, yaşadığı toplumun sorunlarına duyarlı olan bir sanatçının yaklaşımı olarak değerlendirilmeyi tercih ederim, galerilerde sergilerim olur, çalışmalarımın bazılarını da ilerde yapacağım sergilerimde yeniden yağlıboya orijinale dönüştürebilir ve sergileyebilirim. İllüstrasyon, grafik tasarım, karikatür, fotoğraf, resim ilgi alanlarım, işimi oluştururken birikimimde olan bu yöntem veya formülleri yapacağı konuya, kompozisyona göre kullanarak çözümlerim.

Ü.K.- Bunca siyasi ve sosyal söylemin içinde, doğal hayat, deniz gibi konulardan da vazgeçmiyorsunuz. Mavi, yeşil gibi doğanın renklerini işlerinizde sıkça görüyoruz. Bunun arkasında ne yatıyor?
G.D.E.- Biz insanlar doğanın bir parçasıyız, ondan bağımsız kalamayız, eğer bütün ağaçlar yok olursa insan da yok olur, doğa bizi ruhsal ve fiziksel olarak besler, Karadeniz Bölgesi (Ordu)’nde doğan, büyüyen biri olarak bu renkler ruhumun renk olarak göstergesidir.

Ü.K.- Sunay Akın sizi bir “şair”, Marcus Graf ise “görsel bir filozof” olarak tanımlıyor. Siz kendinizi ve sanatçı kimliğinizi nasıl tanımlamayı tercih edersiniz?
G.D.E.- Babam Şevket Ekşioğlu şairdi, kulaklarımda küçüklükten buyana şiir vardır, resimsel olarak çözümlemelerimdeki şiirsellik genetik olarak var, tabii ki görsellik, plastik bütünlük ön planda olduğuna göre kendimi sanatçı olarak değerlendirebilirim.

Ü.K.- Gerçi artık yazılı mı, görsel mi, yoksa sosyal medya mı daha çok etkili çok tartışmaya açık bir konu ama bir gazetede günlük çizimlerinizin yer aldığı bir köşeniz olmasını hiç istediniz mi?
G.D.E.- Karikatür veya çizerlik bende hep amatör olarak vardır, profesyonelliği hiç düşünmedim, gazetenin genel yayın yönetmeninin beğenisine, yönlendirmesine göre iş üretmek benim tarzım olamaz.

Ü.K.- Sergideki çalışmalarınıza 4 adet de enstalasyon eşlik ediyor. Son olarak bu yerleştirmeler hakkında neler söyleyebilirsiniz?
G.D.E.- Bu işler sanat galerilerinde ve Contemporary İstanbul Sanat Fuarında sergilediğim çalışmalarımdır, kavram ön plandadır.

Gürbüz Doğan EKŞİOĞLU
1954 yılında Ordu / Mesudiye (Aaşağı Gökçe)’de doğdu.
1973-1975 Vatan Mühendislik İnşaat Fakültesi’nde (Yıldız Üniversitesi) eğitim gördü.
1975-1979 Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksekokulu Grafik Bölümü’nde öğrenim gördü.
1980 Reklam ajansında art director olarak çalıştı. Sumru Bakkalcı ile evlendi.
1981 Temel Sanat Eğitimi dersi asistanı oldu. Oğlu Efe dünyaya geldi.
1992 Sanatta Yeterlilik (Doktora) aldı, Yardımcı Doçent kadrosuna atandı.
2006 Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nden emekli oldu. Yeditepe Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Tasarım Bölümü kadrosuna katıldı. Halen aynı kurumda Yardımcı Doçent olarak görev yapıyor.
1977 yılından beri karikatür ile ilgilenen sanatçı, şimdiye kadar 27 uluslararası, 44 ulusal olmak üzere toplam 71 ödül kazandı.
Ulusal ve uluslararası birçok karma serginin yanı sıra birisi New York’ta olmak üzere dokuz kişisel sergi açtı. 30’dan fazla kültürel içerikli dijital afiş sergisi açtı.
Çok sayıda ulusal ve uluslararası jürilerde görev aldı. New Yorker Dergisi’nin kapağında üç kez, The Forbes Dergisi’nin kapağında bir kez, The Atlantic Monthly, The New York Times gibi dergilerde karikatür ve illüstrasyonları yer aldı. 1992 yılında Unicef iki çalışmasını kartpostal olarak yayınladı ve tüm dünyada satışa sundu. Dünya Basın Konseyi’nin logosunu yaptı. Sanatçı aynı zamanda 1998 yılı Sedat Simavi Görsel Sanatlar Ödülü’nün sahibidir.